سون سوز

 

منه مجنون دئمه جانا کی من لیلا دان آیریلدیم

 

بئلی اینجه قاشی خنجر گؤزی شهلا دان آیریلدیم

 

بو وبلاگ بوردا باغلاندی

 

 

من یئنی وبلاگیمدا سیزین یولونوزی گوزلویورم

 

 

 

دوزلی اوغلان

 

 

 

http://www.duzli-oghlan.blogfa.com

 

 

منی تک قویمایین عزیز دوستلاریم

 

 

 

 

جان سنه قوربان اِلرم

 

گر بیری چپ باخسا سنه دونیاسینی قان اِلرم

 

اُولدوره رم مـــن اُو ایتی جانینی بی جان اِلرم

 

هــــر هارا قاچسا تاپارام بوینونی دیبدن قیرارام

 

گؤزلــــــــــرینه اُود سالارام یوردونی ویران اِلرم

 

قوربانینام ای مارالیم دردین اگـــــــــر داغجا اُولا

 

داغلاری یئــــــردن گوتوروب دردیوه درمان اِلرم

 

گَل گؤزلیم سن یانیما کی سن اگر اُولمویاسان

 

هـــــــر گئجه گوندوز اُوتوروب ناله و افغان اِلرم

 

آند ایچیرم آللاهیما سُون قانیمین دامجیسی جا

 

من سنین عشقینده یانیب عالمی حیران اِلرم

 

سندن اُولان سئوگی ده من بویله یئکتدیم آدیمی

 

ایندی بو دِینین عوضی جان سنه قوربان اِلرم

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

 

 

De ay ceyran

 

Gözəl yarim de sən axər ki mən dən nə xəta gördun ?

 

Məni sən tək qoyub getdin məgər cana cəfa gördun ?

 

Xəta yapdim məni oldur vəli axər bu nə insaf

 

Ki hicran dərdini ey yar mənim curmə səza gördun

 

De ey ceyran mənim çirkin bu zahirdən xoşun gəlmir ?

 

Və ya in ki bu muddət də məni sən bi vəfa gördun ?

 

Sənə qaldim ki kim böylə məni pis dən də pis etdi ?

 

Ki mən dən ayri gəzmaği özuvə sən rəva gördun

 

Gözəl söylə mənim bu şeytənət lərdən çəkildin sən ?

 

Və ya in ki məni axər özun dən də bəla gördun ?

 

Sözun əslin mənə sən de və gər nə bul bu dur fikrim

 

Məni sən şah bilirdin lik gəlib birdən gida gördun !

 

Şair : vəhid şukrzadə

 

 

ده ای جیران

 

گؤزل یاریم ده سن آخر کی من دن نه خطا گؤردون ؟

 

منی سن تــک قویوب گئتدین مگر جانا جفا گؤوردون ؟

 

خطا یاپدیم منی اُؤلدور ولی آخر بــــــــو نه اینصاف

 

کی هیجران دردینی ای یار منیم جورمه سزا گؤردون

 

ده ای جیران منیم چیرکین بو ظاهیردن خوشون گلمیر ؟

 

و یـا این کی بو موددت ده منی سن بی وفا گؤردون ؟

 

سنه قالدیم کی کیم بویله منی پیس دن ده پیس ائتدی ؟

 

کی من دن آیری گزماغی اُؤزووه سن روا گؤوردون

 

گؤزل سویله منیم بو شیطنت لردن چکیلدین سن ؟

 

و یــــــا اینکی منی آخر اُؤزون دن ده بلا گؤردون ؟

 

سؤزون اصلین منه سن ده وگرنه بول بو دور فیکریم

 

منی سن شاه بیلیردین لیک گلیب بیردن گدا گؤردون

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

بگو ای آهوی من

 

ای یار زیبایم بگو آخر از من چه خطایی دیدی ؟

 

و مرا تنها گذاشتی و رفتی مگر از من جفایی دیدی ؟

 

اگر خطا کردم مر بکش ولی این انصاف نیست

 

که تو درد هجران را برای این جرم من در نظر گرفتی

 

بگو ای آهویم آیا از ظاهر زشتم خوشت نمی آید ؟

 

و یا این که در طی این مدت مرا بی وفا شناختی ؟

 

من مانده ام که چه کسی مرا در پیش تو بد کرده ؟

 

که دور بودن از من رو برای خودت شایسته می بینی

 

ای زیبا بگو آیا از شیطنت های من فرار کردی ؟

 

و یــــــا اینکه مرا از خودت هم بلاتر دیدی در رفتی ؟

 

حقیقت را تو بگو و گر نه مــــــن فکرم اینست

 

در ذهنت من شاه بودم ولی آمدی گدا دیدی پس رفتی

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

 

Yar gələcək

 

Gələcək yar gələcək dərdimə dərman gələcək

 

Bu ölü cismə ilahi təzə dən can gələcək

 

Eybi yox ki buracan hicrana səbr eyləmişəm

 

Vəslimə aşiq olan ö məhe taban gələcək

 

Könlumun hər yerinə mən su səpip paklamişam

 

Çun ki qəlbimə qönaq sevgili canan gələcək

 

Dözmuşəm çoxli zaman di ki yari seyd eliyəm

 

Şansa bax ovçuya mehman dəli ceyran gələcək

 

Ö şirin yar ki məni gözləri heyran eləmiş

 

Xoş gəlib gəlmağina can ona qurban gələcək

 

Çatdi hicran başa yarəb sənə çox şukr ki bugün

 

Məcnunun sevgilisi leyliye döran gələcək

 

Şair : Vəhid şokrzadə

 

 

یار گله جک

 

گــــــله جک یار گله جک دردیمه درمان گله جک

 

بـــــــو اُولو جیسمه ایلاهی تزه دن جان گله جک

 

عیبی یوخ کی بوراجان هیجرانا صبر ائیله میشم

 

وصلیمه عاشیق اُولان اُو مــــــــــه تابان گله جک

 

کونلومون هر یئرینه من سو سَپیپ پاک لامیشام

 

چون کی قلبیمه قوناق سئوگیلی جانان گله جک

 

دؤزموشم چـــوخلی زاماندی یاریمی صید ائلییم

 

شانسا بــاخ اُووچویا مهمان دلی جیران گله جک

 

اُو شیرین یار کـــی منی گؤزلری حیران ائله میش

 

خـــوش گلیب گلماغینا جان اُونا قوربان گله جک

 

چاتدی هیجران باشا یارب سنه چوخ شکر کی بوگون

 

مجنونـــــون سئوگیلیسی لیلی دوران گله جک

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

یار خواهد آمد

 

خواهد آمد یار خواهد آمد آن درمان دردم خواهد آمد

 

بـــــــه این قلب مرده ای خدا دوباره جان خواهد آمد

 

عیبی ندارد که تا به حـــــــــــــال در هجران بوده ام

 

آن مه تابان کـــه عاشق وصال من است خواهد آمد

 

همه جای قلبم را آب پاشیده ام و آن را تمیز کرده ام

 

چونکه معشوقه و جانان به مهمانی قلبم خواهد آمد

 

مــــدت زیادی است که برای صید یارم صبر کرده ام

 

از شانس آن آهوی وحشی مهمان شکارچی خواهد آمد

 

آن یار شیرین که چشمهایش مــرا حیران خود کرده

 

خوش آمده که به خاطر آمدنش جان قربانیش خواهم آمد

 

ای خدا هجران به پایان رسید تو را شکر کــه امروز

 

دلبر مجنون لــــــــــــــــــــــــــــــــیلای دوران خواهد آمد

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

نوشته شده توسط وحید شکرزاده در چهارشنبه هشتم فروردین 1386

 لينك مطلب     

 

 

Nəzər olmur

 

Hicran gecəsi çox üzanib heç səhər olmur

 

Bəxtim elə yatmiş ki durub bəxtəvər olmur

 

Işdirdi mənə dunya elə bir aci şərbət

 

Aləmdə ki balda bü dilimdə şəkər olmur

 

Sevdim ki çəkəm gül üzüvi bir dəfə şerə

 

Qaldim ki niyə bu işə heç bir hünər olmur

 

Öldum yarimin ayriliqin dan aman Allah

 

Yanmiş gözəlim dən də mənə bir xəbər olmur

 

Kafər da sözumnən böşalib rəhmə gəlibdi

 

Zalim nə dən axər bu ürəgdə əsər olmur

 

Heyran di bugun məcnuna aləmdə ki qizlar

 

Bilməm ki niyə leyladan axər nəzər olmur

 

Şair : Vəhid Şokrzadə

 

 

 

نظر اُولمور

 

هیجران گئجه سی چوخ اوزانیب هئچ سحر اُولمور

 

بختیم ائله یاتمیش کی دوروب بخته ور اُولمور

 

ایشدیردی منه دونیا ائله بــــــــــــــیر آجی شربت

 

عالم ده کـــــی بالدا بو دیلیم ده شکر اُولمور

 

سئودیم کی چَکَم گول اوزووی بــــــیر دفعه شعره

 

قالدیم کی نیه بو ایشه هئچ بیر هونر اُولمور

 

 

اُؤلدوم یاریــــــــــــــــمین آیریلیقین دان آمان آللاه

 

یانمیش گوزلیم دن ده مــــــنه بیر خبر اُولمور

 

کافر ده سوزومنن بـــــــوشالیب رحمه گلیب دی

 

ظالیم نه دن آخــــــــر بو ئورگ ده اثر اُولمور

 

حیران دی بـــــــوگون مجنونا عالم ده کی قیزلار

 

بیلمم کـــــــــی نیه لیلا دان آخر نظر اُولمور

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

 

توجه نمی کند

 

شب هجران چنان طولانیست که سحر نمی شود

 

بختم چنان خوابیده که نمی خواهد بیدار شود

 

دنیا چنان شربت زهری به مـــن خورانده است که

 

عسل های عالم هم در زبانم شیرینی ندارند

 

می خواستم رخسار گل تـــــــو را در شعر بیاورم

 

ماندم که چرا در این کار هنرم یاری نمی کند

 

مردم از غم هجران این دختر پناه می برم به خدا

 

از این یار آتش پاره ام هم خبری نمی شود

 

کافر از حرفهایم نرم شده و بــه رحم آمده است

 

ای ظالم چــرا اینها در قلب تو اثر نمی کند

 

دختر های دنیا شیفته و شیدای مجنون شدند

 

نمی دانم چرا لیلا به من توجهی نمی کند

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

 

 

 

Çöndərdi öz rüxsarini

 

Gördi dörd ay dan sora konlüm gözəl dildarini

 

Duşdi qəlbə ki gəlib dərman edə bimarini

 

Üşdi canim suye canan bi dəlil o bi derəng

 

Ta ayan etsin ona bu muddətin əsrarini

 

Səslədi külle vucudum dilbəri ta soyləsin

 

Bu neçə ayda ona xatir yazan əşarini

 

Baxmadi ta ki görə kimdi ğururun sindirir

 

əzdi şoqo zoqumi çondərdi öz ruxsarini

 

geşdi biqanə yanimnan eylə bir ki mən yoxam

 

basdi axirda mənim qəlbimə nifrət xarini

 

eybi yox ki saymadi məcnuni öz leylasi da

 

yandirar bir gun mənim ahim onun gulzarini

 

Şair : Vəhid Şokrzadə

 

 

 

 

چوندردی اُؤز روخسارینی

 

گؤردی دُورد آی دان سُورا کُونلوم گوزل دیلدارینی

 

دوشدی قلبه کــــــــی گلیب درمان اِئده بیمارینی

 

اوشدی جانیم سوی جانان بی دلیل و بی درنگ

 

تـــــــــا عیان اِئتسین اُونـــــا بو موددتین اسرارینی

 

سَسله دی کولِّّ وجودوم دیلبری تـا سویله سین

 

بـــــــــــــو نئچه آی دا اُونــا خاطیر یازان اشعارینی

 

باخمادی تــا کی گُوره کیمدی غرورون سیندیریر

 

عَزدی شوق و ذوقومی ، چُوندردی اُؤز روخسارینی

 

گئشدی بیگانه یانیمنان اِیله بیر کـــی من یُوخام

 

باسدی آخیـــــــــــــردا منیم قلبیمه نیفرت خارینی

 

عیبی یُوخ کی سایمادی مجنونی اُوز لیلاسی دا

 

یاندیرار بــــــــــــیر گون منیم آهیم اُونون گولزارینی

 

شاعیر : وحید شکرزاده