سون سوز

 

منه مجنون دئمه جانا کی من لیلا دان آیریلدیم

 

بئلی اینجه قاشی خنجر گؤزی شهلا دان آیریلدیم

 

بو وبلاگ بوردا باغلاندی

 

 

من یئنی وبلاگیمدا سیزین یولونوزی گوزلویورم

 

 

 

دوزلی اوغلان

 

 

 

http://www.duzli-oghlan.blogfa.com

 

 

منی تک قویمایین عزیز دوستلاریم

 

 

 

 

جان سنه قوربان اِلرم

 

گر بیری چپ باخسا سنه دونیاسینی قان اِلرم

 

اُولدوره رم مـــن اُو ایتی جانینی بی جان اِلرم

 

هــــر هارا قاچسا تاپارام بوینونی دیبدن قیرارام

 

گؤزلــــــــــرینه اُود سالارام یوردونی ویران اِلرم

 

قوربانینام ای مارالیم دردین اگـــــــــر داغجا اُولا

 

داغلاری یئــــــردن گوتوروب دردیوه درمان اِلرم

 

گَل گؤزلیم سن یانیما کی سن اگر اُولمویاسان

 

هـــــــر گئجه گوندوز اُوتوروب ناله و افغان اِلرم

 

آند ایچیرم آللاهیما سُون قانیمین دامجیسی جا

 

من سنین عشقینده یانیب عالمی حیران اِلرم

 

سندن اُولان سئوگی ده من بویله یئکتدیم آدیمی

 

ایندی بو دِینین عوضی جان سنه قوربان اِلرم

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

 

 

De ay ceyran

 

Gözəl yarim de sən axər ki mən dən nə xəta gördun ?

 

Məni sən tək qoyub getdin məgər cana cəfa gördun ?

 

Xəta yapdim məni oldur vəli axər bu nə insaf

 

Ki hicran dərdini ey yar mənim curmə səza gördun

 

De ey ceyran mənim çirkin bu zahirdən xoşun gəlmir ?

 

Və ya in ki bu muddət də məni sən bi vəfa gördun ?

 

Sənə qaldim ki kim böylə məni pis dən də pis etdi ?

 

Ki mən dən ayri gəzmaği özuvə sən rəva gördun

 

Gözəl söylə mənim bu şeytənət lərdən çəkildin sən ?

 

Və ya in ki məni axər özun dən də bəla gördun ?

 

Sözun əslin mənə sən de və gər nə bul bu dur fikrim

 

Məni sən şah bilirdin lik gəlib birdən gida gördun !

 

Şair : vəhid şukrzadə

 

 

ده ای جیران

 

گؤزل یاریم ده سن آخر کی من دن نه خطا گؤردون ؟

 

منی سن تــک قویوب گئتدین مگر جانا جفا گؤوردون ؟

 

خطا یاپدیم منی اُؤلدور ولی آخر بــــــــو نه اینصاف

 

کی هیجران دردینی ای یار منیم جورمه سزا گؤردون

 

ده ای جیران منیم چیرکین بو ظاهیردن خوشون گلمیر ؟

 

و یـا این کی بو موددت ده منی سن بی وفا گؤردون ؟

 

سنه قالدیم کی کیم بویله منی پیس دن ده پیس ائتدی ؟

 

کی من دن آیری گزماغی اُؤزووه سن روا گؤوردون

 

گؤزل سویله منیم بو شیطنت لردن چکیلدین سن ؟

 

و یــــــا اینکی منی آخر اُؤزون دن ده بلا گؤردون ؟

 

سؤزون اصلین منه سن ده وگرنه بول بو دور فیکریم

 

منی سن شاه بیلیردین لیک گلیب بیردن گدا گؤردون

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

بگو ای آهوی من

 

ای یار زیبایم بگو آخر از من چه خطایی دیدی ؟

 

و مرا تنها گذاشتی و رفتی مگر از من جفایی دیدی ؟

 

اگر خطا کردم مر بکش ولی این انصاف نیست

 

که تو درد هجران را برای این جرم من در نظر گرفتی

 

بگو ای آهویم آیا از ظاهر زشتم خوشت نمی آید ؟

 

و یا این که در طی این مدت مرا بی وفا شناختی ؟

 

من مانده ام که چه کسی مرا در پیش تو بد کرده ؟

 

که دور بودن از من رو برای خودت شایسته می بینی

 

ای زیبا بگو آیا از شیطنت های من فرار کردی ؟

 

و یــــــا اینکه مرا از خودت هم بلاتر دیدی در رفتی ؟

 

حقیقت را تو بگو و گر نه مــــــن فکرم اینست

 

در ذهنت من شاه بودم ولی آمدی گدا دیدی پس رفتی

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

 

Yar gələcək

 

Gələcək yar gələcək dərdimə dərman gələcək

 

Bu ölü cismə ilahi təzə dən can gələcək

 

Eybi yox ki buracan hicrana səbr eyləmişəm

 

Vəslimə aşiq olan ö məhe taban gələcək

 

Könlumun hər yerinə mən su səpip paklamişam

 

Çun ki qəlbimə qönaq sevgili canan gələcək

 

Dözmuşəm çoxli zaman di ki yari seyd eliyəm

 

Şansa bax ovçuya mehman dəli ceyran gələcək

 

Ö şirin yar ki məni gözləri heyran eləmiş

 

Xoş gəlib gəlmağina can ona qurban gələcək

 

Çatdi hicran başa yarəb sənə çox şukr ki bugün

 

Məcnunun sevgilisi leyliye döran gələcək

 

Şair : Vəhid şokrzadə

 

 

یار گله جک

 

گــــــله جک یار گله جک دردیمه درمان گله جک

 

بـــــــو اُولو جیسمه ایلاهی تزه دن جان گله جک

 

عیبی یوخ کی بوراجان هیجرانا صبر ائیله میشم

 

وصلیمه عاشیق اُولان اُو مــــــــــه تابان گله جک

 

کونلومون هر یئرینه من سو سَپیپ پاک لامیشام

 

چون کی قلبیمه قوناق سئوگیلی جانان گله جک

 

دؤزموشم چـــوخلی زاماندی یاریمی صید ائلییم

 

شانسا بــاخ اُووچویا مهمان دلی جیران گله جک

 

اُو شیرین یار کـــی منی گؤزلری حیران ائله میش

 

خـــوش گلیب گلماغینا جان اُونا قوربان گله جک

 

چاتدی هیجران باشا یارب سنه چوخ شکر کی بوگون

 

مجنونـــــون سئوگیلیسی لیلی دوران گله جک

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

یار خواهد آمد

 

خواهد آمد یار خواهد آمد آن درمان دردم خواهد آمد

 

بـــــــه این قلب مرده ای خدا دوباره جان خواهد آمد

 

عیبی ندارد که تا به حـــــــــــــال در هجران بوده ام

 

آن مه تابان کـــه عاشق وصال من است خواهد آمد

 

همه جای قلبم را آب پاشیده ام و آن را تمیز کرده ام

 

چونکه معشوقه و جانان به مهمانی قلبم خواهد آمد

 

مــــدت زیادی است که برای صید یارم صبر کرده ام

 

از شانس آن آهوی وحشی مهمان شکارچی خواهد آمد

 

آن یار شیرین که چشمهایش مــرا حیران خود کرده

 

خوش آمده که به خاطر آمدنش جان قربانیش خواهم آمد

 

ای خدا هجران به پایان رسید تو را شکر کــه امروز

 

دلبر مجنون لــــــــــــــــــــــــــــــــیلای دوران خواهد آمد

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

نوشته شده توسط وحید شکرزاده در چهارشنبه هشتم فروردین 1386

 لينك مطلب     

 

 

Nəzər olmur

 

Hicran gecəsi çox üzanib heç səhər olmur

 

Bəxtim elə yatmiş ki durub bəxtəvər olmur

 

Işdirdi mənə dunya elə bir aci şərbət

 

Aləmdə ki balda bü dilimdə şəkər olmur

 

Sevdim ki çəkəm gül üzüvi bir dəfə şerə

 

Qaldim ki niyə bu işə heç bir hünər olmur

 

Öldum yarimin ayriliqin dan aman Allah

 

Yanmiş gözəlim dən də mənə bir xəbər olmur

 

Kafər da sözumnən böşalib rəhmə gəlibdi

 

Zalim nə dən axər bu ürəgdə əsər olmur

 

Heyran di bugun məcnuna aləmdə ki qizlar

 

Bilməm ki niyə leyladan axər nəzər olmur

 

Şair : Vəhid Şokrzadə

 

 

 

نظر اُولمور

 

هیجران گئجه سی چوخ اوزانیب هئچ سحر اُولمور

 

بختیم ائله یاتمیش کی دوروب بخته ور اُولمور

 

ایشدیردی منه دونیا ائله بــــــــــــــیر آجی شربت

 

عالم ده کـــــی بالدا بو دیلیم ده شکر اُولمور

 

سئودیم کی چَکَم گول اوزووی بــــــیر دفعه شعره

 

قالدیم کی نیه بو ایشه هئچ بیر هونر اُولمور

 

 

اُؤلدوم یاریــــــــــــــــمین آیریلیقین دان آمان آللاه

 

یانمیش گوزلیم دن ده مــــــنه بیر خبر اُولمور

 

کافر ده سوزومنن بـــــــوشالیب رحمه گلیب دی

 

ظالیم نه دن آخــــــــر بو ئورگ ده اثر اُولمور

 

حیران دی بـــــــوگون مجنونا عالم ده کی قیزلار

 

بیلمم کـــــــــی نیه لیلا دان آخر نظر اُولمور

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

 

توجه نمی کند

 

شب هجران چنان طولانیست که سحر نمی شود

 

بختم چنان خوابیده که نمی خواهد بیدار شود

 

دنیا چنان شربت زهری به مـــن خورانده است که

 

عسل های عالم هم در زبانم شیرینی ندارند

 

می خواستم رخسار گل تـــــــو را در شعر بیاورم

 

ماندم که چرا در این کار هنرم یاری نمی کند

 

مردم از غم هجران این دختر پناه می برم به خدا

 

از این یار آتش پاره ام هم خبری نمی شود

 

کافر از حرفهایم نرم شده و بــه رحم آمده است

 

ای ظالم چــرا اینها در قلب تو اثر نمی کند

 

دختر های دنیا شیفته و شیدای مجنون شدند

 

نمی دانم چرا لیلا به من توجهی نمی کند

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

 

 

 

Çöndərdi öz rüxsarini

 

Gördi dörd ay dan sora konlüm gözəl dildarini

 

Duşdi qəlbə ki gəlib dərman edə bimarini

 

Üşdi canim suye canan bi dəlil o bi derəng

 

Ta ayan etsin ona bu muddətin əsrarini

 

Səslədi külle vucudum dilbəri ta soyləsin

 

Bu neçə ayda ona xatir yazan əşarini

 

Baxmadi ta ki görə kimdi ğururun sindirir

 

əzdi şoqo zoqumi çondərdi öz ruxsarini

 

geşdi biqanə yanimnan eylə bir ki mən yoxam

 

basdi axirda mənim qəlbimə nifrət xarini

 

eybi yox ki saymadi məcnuni öz leylasi da

 

yandirar bir gun mənim ahim onun gulzarini

 

Şair : Vəhid Şokrzadə

 

 

 

 

چوندردی اُؤز روخسارینی

 

گؤردی دُورد آی دان سُورا کُونلوم گوزل دیلدارینی

 

دوشدی قلبه کــــــــی گلیب درمان اِئده بیمارینی

 

اوشدی جانیم سوی جانان بی دلیل و بی درنگ

 

تـــــــــا عیان اِئتسین اُونـــــا بو موددتین اسرارینی

 

سَسله دی کولِّّ وجودوم دیلبری تـا سویله سین

 

بـــــــــــــو نئچه آی دا اُونــا خاطیر یازان اشعارینی

 

باخمادی تــا کی گُوره کیمدی غرورون سیندیریر

 

عَزدی شوق و ذوقومی ، چُوندردی اُؤز روخسارینی

 

گئشدی بیگانه یانیمنان اِیله بیر کـــی من یُوخام

 

باسدی آخیـــــــــــــردا منیم قلبیمه نیفرت خارینی

 

عیبی یُوخ کی سایمادی مجنونی اُوز لیلاسی دا

 

یاندیرار بــــــــــــیر گون منیم آهیم اُونون گولزارینی

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

 

 

رویش را برگرداند

 

بـــــــــــعد از چهار ماه دلم دلدار زیبای خود را دید

 

بـــــــه قلبم افتاد که آمده بیمار خود را درمان کند

 

جانم بی دلیل و بی معطی سوی جانان پر کشید

 

تـــــــا اسرار این چند مددت را برای او آشکار کند

 

کــــــــــــــــــل وجودم دلبر را صدا زد تا به او بگوید

 

اشعاری را که درین چند ماه برایش سروده است

 

نگاه نکرد تا ببیند چه کسی غرورش را می شکند

 

با برگرداندن رویش همه شوق و ذوقم را له کرد

 

از کنارم چــون بیگانه ها گذشت انگار وجود ندارم

 

در آخـــر خنجر نفرت خود را در قلب من فرو کرد

 

عیبی ندارد که لیلا مجنون را بـــــه حساب نیاورد

 

یک روز آه من گلزار او را بالاخره آتش خواهد زد

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

 

Qizlar istiyir məni

 

Nə olüb nələr çönüb . qizlar istiyir məni

 

Biri qöz vürür mənə . biri səsliyir məni

 

Biri naz eyliyiri . biri istədir ozun

 

Biri ğəmzəylə baxir . biri yandirir məni

 

Biri tilfunun verir . diyir zəng et mənə sən

 

Biri gül verir mənə . biri dindirir məni

 

Biri şe`r diyir mənə . biri namə göndərir

 

Biri sms vürür . yazir gözluyur məni

 

Belə bir gül oğlani . niyə sən istəmisən

 

Bilmirəm hansi yetim . sənə pisliyir məni

 

Məcnuna hammi bugün . gözlərində yer verir

 

Qalmişam leyla niyə . genə istəmir məni

 

Şair : Vəhid şokrzadə

 

 

قیزلار ایستییر منی

 

نه اُولـوب نه لر چُونوب ، قیزلار ایسـتییر منی

 

بـــیری گؤز وورور منه ، بـیری سسلییر منی

 

بـیری ناز ائیلییری ، بـــــیری ایسته دیر اُوزون

 

بـــیری غمزیله باخیر ، بـــــیری یاندیریر منی

 

بـیری تیلفونون وئریر ، دییر زنگ اِئت منه سن

 

بــیری گول وئریر منه ، بــــیری دیندیریر منی

 

بــــیری شعر دییر منه ، بــیری نامه گُونده ریر

 

بـــیری اس ام اس وورور ، یازیر گؤزلییر منی

 

بئله بیر گول اُوغلانی ، نیه سن ایسته میسن

 

بیلمیرم هانسی یئتیم ، سنه پیسلییر منی

 

مجنونا هامّی بــــــــوگون ، گوزلرینده یئر وئریر

 

قالمیشام لیلا نـــیه ، گئنه ایسته میر منی

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

 

دخترا دوسم دارن

 

چـــــــــی شده چطور شده دخترا دوسم دارن

 

یکی بهم چشمک می زنه یکی صدام می کنه

 

یکی ناز میکنه یکی خودش رو در دلم جا میده 

 

یکی با غمزه نگام میکنه یکی هم آتیشم میزنه

 

یکی تلفنش رو مـــــــــیده میگه بهم زنگ بزن

 

یکی برام گل میده و یکی واسم زبون می ریزه

 

یکی برام شعر می گه یکی نامه می فرسته

 

یــکی اس ام اس می زنه می گه منتظر منه

 

پسر گلی مـــثل مرا آخر چرا تو دوست نداری

 

نمی دونم کدام بی پدری از من به تو بد میگه

 

همه بر روی چشمونشون به مجنون جا میدن

 

نمی دانم چـــــرا لیلا باز هم مرا دوست ندارد

 

شاعر : وحید شکرزاده

 

 

 

Ay məni məcnun eliyən

 

Ay məni divanə edən görum ki şeyda olasan

 

Sən də mənim dərdə duşub əsire sevda olasan

 

O qara gözlər lə gözəl sən məni rusva elədin

 

Görum ki sən aşiq olub dunyada rusva olasan

 

Eşqidə divanəliğim salib di dillərə məni

 

Görum ki divanə olub dillərdə peyda olasan

 

Ayri salib di dunyadan könlümi eşqin gözəlim

 

Görum ki ay qiz mənə tay tariki dunya olasan

 

Izafə söz bəsdi bugun qoy ki diyim sön sözumi

 

Ay məni məcnun eliyən görum ki leyla olasan

 

Şair : Vəhid şokrzadə

 

 

 

 

آی منی مجنون الیین

 

آی منی دیوانه اِئدن گُوروم کی شـــــــــــــیدا اُولاسان

 

سن ده منیم درده دوشـــــوب اسیر سئودا اُولاسان

 

اُو قارا گؤزلـــــــــــــــرله گوزل سن منی رسوا اِئله دین

 

گُوروم کی سن عاشیق اُولوب دونیادا رسوا اُولاسان

 

عشقیده دیوانه لیغیم سالــــــــــــــیب دی دیللره منی

 

گُوروم کـــــــــــی دیوانه اُولوب دیللرده پیدا اُولاسان

 

دامجی قَدَر سئوگـــــــــینی سن ئورگ ده دریا اِئله دین

 

گُوروم کی سنده منه تای سئوگی ده دریا اُولاسان

 

آیری سالیب دی دونیادان کونلومی عشقین گـــــــوزلیم

 

گُوروم کی آی قیز منـــــــه تای تارک دونیا اُولاسان

 

ایضافه سوز بسدی بوگون قوی کی دییم سُون سوزومی

 

آی منی مجنون اِلیین گُوروم کـــــــی لیلا اُولاسان

 

شاعیر : وحید شکرزاده

 

 

 

 

ای که مرا

 

ای که مرا دیوانه کردی الهی عاشق و شیدا شوی

 

تو هم به درد عشـق من بیوفتی و اسیر یار شوی

 

با آن چشمان سیاهت مرا عاقبت رســــــــوا کردی

 

الهی که تو هم عاشق شده و در دنیا رسوا شوی

 

دیوانگی در عشق تو مرا بر ســـــر زبان ها انداخته

 

الهی که تو هم دیوانه شــده و بر زبان ها بیوفتی

 

عشقی را که در قلب قطره ای بود تو دریــا کردی

 

الهی که تو هم همانند من در عشق دریا شوی

 

عشق تو مرا از همه چیز دنیا جــــدا کرده است

 

الهی تو هم ای دختر مثــل من تارک دنیا شوی

 

حرف اضافی بس است بذار آخرین حرف را بزنم

 

ای که مرا مجنون کرده ای الـهی که لیلا شوی

 

شاعر : وحید شکرزاده